بخشیدن مهریه در طلاق خلعاگر خانمی در طلاق توافقی مهریه خود را ببخشد و در زمان عده درخواست ما بذل آن را بدهد امکان گرفتن مهریه به شرط باکره و یائسه نبودن خانم وجود دارد.بخشیدن مهریه در طلاق به ازای حضانت فرزندطبق ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی نگهداری فرزند با پدر و مادر و حق طبیعی و قانونی آنهاست است در واقع پدر و مادر هر دو دارای وضعیت قانونی و شرعی میباشند بر اساس ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی حضانت فرزند دختر و پسر تا ۷ سالگی با مادر است و پس از هفت سالگی قاضی مقرر می کند که باید نزد پدر خود زندگی کنند یعنی انتخاب کنند که تمایل دارند با کدام یک از والدین خود به ادامه زندگی بپردازند. ولی مواقعی پیش می آید که صلاحیت نگهداری فرزند ممکن است از یکی از والدین سلب گردد . در این صورت اینکه کدام یک از آنها حق حضانت فرزند را دارد توسط قاضی دادگاه و صلاحدید فرزند تعیین خواهد شد. دغدغه بسیاری از خانم ها این است که اگر مادر در قبال انتقال حضانت خواستار این باشد که مسئولیت نگهداری فرزندش به او واگذار گردد ممکن است بخواهد که مهریه خود را به شوهرش بذل پنماید آیا این امکان وجود دارد و اینکه آیا مهر بذل شده محسوب می شود؟حق حضانت فرزند بنابر یک سری دلایل قابل اسقاط و معامله نمی باشد زیرا طبق ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی حق حضانت طفل قابل اسقاط نمی باشد زیرا این یک ولایت است.مورد دوم این است که از آنجایی که ولایت یک اصل ذاتی به شمار می رود و متعلق به پدر و جد پدری است در اینجا قانونگذار در مدت کوتاهی حضانت را به مادر واگذار می نماید . آخرین مورد اینکه این حق و تکلیف برای پدر و جد پدری آنچنان تلفیق شده و به هم آمیخته شده است که از نظر قانون به هیچ عنوان قابل عزل و قابل اسقاط و قابل انتقال نمیباشد همچنین بذل مهریه ای هم

نحوه بخشیدن مهریه به چه صورت است؟۱- اگر زن سندی (نوشته ای) به زوج داده باشد و اقرار به دریافت مهریه کرده باشد کار بسیار دشوار است زیرا ادعای بعدی زن انکار بعد از اقرار محسوب می شود که در محاکم مسموع نیست مثلا دیده شده است که زوجین به دفترخانه اسناد رسمی مراجعه کرده اند وبرای بخشیدن مهریه زن سند اقرار نامه مهریه را امضاء کرده است در این حالت مهریه دریافت شده محسوب او می شود و ادعای بعدی نگرفتن مهریه پذیرفته نمی شود مگر این که زن ثابت کند که اقرار او فاسد یا مبنی بر اشتباه و غلط بوده است. (ماده ۱۲۷۷ قانون مدنی)۲- حالت دوم به اصطلاح حقوقی این است که زوجه (زن) ذمه مرد را از مهریه ای که بدهکار است بری کند که به آن ابراء می گویند اگر نوشته یا همان سندی که زوجه به زوج می دهد خواه رسمی یا عادی، دلالت بر ابرار ذمه کند دیگر از جانب زوجه امکان رجوع وجود ندارد. ماده ۲۸۹ قانون مدنی: « ابرا عبارت از این است که دائن از حق خود به اختیار صرف نظر نماید»۳- اگر مهریه در قالب عقد صلح در عوض چیزی صلح شده باشد، امکان رجوع برای زوجه وجود ندارد.۴- اگر سندی (نوشته ای) بین زوجین رد و بدل شود مبنی بر این که با توافق مهریه مندرج در عقدنامه را کم یا زیاد کرده اند حسب نظریه شورای نگهبان این افزایش یا کاهش مهریه غیر شرعی محسوب می شود و بلا اثر است.۵- اگر بخشیدن مهریه در قالب بذل تمام یا قسمتی از مهریه در طلاق خلع باشد زوجه در ایام عده می تواند به آنچه بذل کرده است رجوع کند فرض کنید طلاق توافقی بوده و زوجه تمام مهریه را در قبال طلاق بذل کرده است در ایام زوجه می تواند با مراجعه به دفترخانه ای که صیغه طلاق را خوانده است طی درخواستی رجوع به مابذل کند. این رجوع در صورتی است که زن عده داشته باشد یعنی باکره یا ی

نظر مشورتی 7/989 مورخ 1375/02/25 اداره کل حقوقی قوه قضائیهکراهت زوجه به تنهایی عنوان عسروحرج ندارد و نمی تواند مصداق آن باشد، عسروحرج مذکور در ماده (1130) ق.م. با کراهت مذکور در مورد طلاق خُلع و مُبارات موضوع مواد 1146 و 1147 ق.م. متفاوت است ولی اگر دادگاه پس از رسیدگی های لازم احراز نماید که نفرت به حدی است که ادامه زوجیت را برای زوجه غیرممکن می سازد و موجب عسروحرج زوجه است می تواند برابر ماده 1130 اصلاحی ق.م. اقدام کند. + نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 11:10 توسط موسی امیری  |